ღღღشکلات تلخღღღ

چشمان مان؛دل مان؛گوش مان؛انگار به همه چیز عادت کرده اند!عشق بوی کهنگی گرفته است...!نگاه هایمان کهنه شده اند...!به ارث رسیده اند!بار دیگر باید چشم گشود و متولد شد...!نگاهی تازه زیستنی تازه...!نگاهی به زلالی آب و به وسعت عشق.به رنگ آبی آسمان...به زیبایی ترنم پرندکان و هم نوا با حضرت دوست...بایدت نگاهی تازه...که تازه کند هستی ات را...که رهایی بخشدت...تا که پرواز را به یاد آوری...و نور شوی...همه نور...و سکوت...............

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 15:29 موضوع | لینک ثابت

ساعت از نیمه شب گذشته است

و من به این می اندیشم:

اگر کاری که عشق با من کرد

با تو می کرد

چند روز دوام می آوردی؟!!

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 15:26 موضوع | لینک ثابت

یادمان باشد اگر بر فراز دلمان پرواز نکنیم وسعت مهرورزی را باور نخواهیم کرد و زمانی که گذشته را رها نمی کنیم و خود را به آغوش سرد تکرار می سپاریم.

اگر نگاه مهربانی نداشته باشیم ناچاریم نهال تنهایی مان را با ریزش اشک هایمان آبیاری کنیم و این درد پنهانی را با آسیب های آشکاری که به دیگران وارد می کنیم توجیه می کنیم.

یادمان باشد استفاده از فرصت ها دلی نترس و قلبی عاشق می خواهد و نتیجه ی این آزمون رشد و سرآغازی نو خواهد بود که در جست و جوی آن فقط به مسیر خود چشم دوختیم و نه به راه دیگران...

اگر قلبت را نگشایی اگر سکوت را به کلام مهر آمیز؛و سکون را به حرکت در راه عشق ترجیح می دهی؛رویا هایت را در گذشته جا خواهی گذاشت و روا نیست که آرزوهای تو با آه و افسوس دمساز شوند.

پس رها شو.......

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 15:22 موضوع | لینک ثابت

گفتی که:

"چو خورشید٬ زنم سوی تو پر٬

چون ماه ٬ شبی می کشم از پنجره سر !"

اندوه٬ که خورشید شدی٬

تنگ غروب!

افسوس٬

که مهتاب شدی٬

وقت سحر!

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 1:7 موضوع | لینک ثابت

آیینه ها دچار فراموشی اند

و نام تو

ورد زبان کوچه خاموشی

امشب

تکلیف پنجره

بی چشمهای باز تو روشن نیست!.

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 0:58 موضوع | لینک ثابت

تو مثل لاله ی پیش از طلوع دامنه ها

- که سر به صخره گذارد٬

غریبی و پاکی

ترا ٬ ز وحشت توفان ٬ به سینه می فشرم

عجب سعادت غمناکی!

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 0:43 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 0:23 موضوع | لینک ثابت

دوست داشتن مثل بازی با الاکلنگ می مونه که عاشق تر همیشه خودشو میاره پایین تا عشقش از بالا بودن لذت ببره.....

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 0:9 موضوع | لینک ثابت

کوچيک تر که بودم فکر مي کردم بارون اشک خداست

ولي مگه خدا هم گريه مي کنه چرا بايد دل خدا بگيره!!!!

دوست داشتم زير بارون قدم بزنم تا بوي خدا رو حس کنم

اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت

کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم!

آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد

حس ميکرم که آدما دل خدا رو شکستند و يا از ياد خدا غافل شدند

همه مي گفتند باران رحمت خداست ولي حس کودکانه من مي گفت

خدا دلش گرفته و از دست آدم بدا داره گريه ميکنه......

کاشــــــــــکي که بارون بزنه
                                             به سـقف و ايوون بزنه

کاشــــــــــکي دلم پر بگيره
                                         شادي رو از سر بگيره

کاش دوبـــــــاره بارون بياد
                                         رو تن ياس و نسترن

کاشــــــــکي بوي خدا بياد
                                        تو کوچه و تو باغ من

کاش دوبـــــاره بارون بياد
                                        اشک خدا رو ببوسم!

تا که دلــــــــــــم جون بگيره
                                         از غم دنيــــــــــــــا.... نپوسم

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 ساعت 0:3 موضوع | لینک ثابت

می گن خدا بهترین نعمتشو به بهترین بنده اش میده......ولی من که بهترین بنده اش نبودم...پس چرا تو رو به من داده؟؟؟؟!!!!

نوشته شده توسط هما در دوشنبه بیست و ششم فروردین 1387 ساعت 1:5 موضوع | لینک ثابت

معما

آیا شما در زمره دو درصد افراد باهوش در دنیا هستید؟ پس مساله زیر را حل کنید و دریابید در میانه افراده باهوش جهان قرار دارید یا خیر! هیچگونه کلک و حقه ای در این مساله وجود ندارد، و تنها منطق محض می تواند شما را به جواب برساند.

این مساله رو انشتین طرح کرده و گفته 98 درصد مردم دنیا قادر به حل اون نیستند. ممکنه ظاهر مساله خسته کننده باشه ولی در باطن نیست.

و اما مساله:
1- در یک خیابون 5 خونه وجود داره که با پنج رنگ متفاوت رنگ شدن.
2- تو هر خونه یه نفر با ملیت متفاوت با بقیه زندگی میکنه.
3- هر کدوم از 5 صابخونه یه نوشیدنی متفاوت, یه مارک سیگار متفاوت دوست داره و یه حیوون متفاوت تو خونه نگهداری میکنه

سوال اینه که کی تو خونه ماهی نگهداری میکنه؟

راهنمایی:

1- انگلیسه خونه اش قرمزه
2- سوئدیه تو خونه سگ نگه میداره
3- دانمارکیه چای دوست داره
4- خونه سبز رنگ سمت چپ خونه سفیده
5- صاحب خونه ی سبز رنگ قهوه دوست داره
6- کسی که سیگار پالمال میکشه پرنده نگهداری میکنه
7- صاحب خونه زرد رنگ سیگار دانهیل میکشه
8- مردی که تو خونه وسطی زندگی میکنه شیر دوست داره از نوشیدنی ها(نه حیوونا)
9- نروژیه تو اولین خونه زندگی میکنه
10- مردی که بلندز میکشه همسایه اونیه که گربه نگهداری میکنه
11- مردی که اسب نگهداری میکنه همسایه مردیه که دانهیل میکشه
12- مردی که بلو مستر میکشه آبجو دوست داره(ببخشید ماءالشعیر)
13- آلمانیه سیگار پرنس میکشه
14- نروژیه همسایه اونیه که خونه اش آبیه
15- مردی که بلندز میکشه همسایه ای داره که آب دوست داره بین نوشیدنیها

حالا نگین زمان انیشتین این سیگارها نبوده. لابد یه بدبختی اومده به جای ایکس و ایگرگ این چیزها رو گذاشته که مساله طبیعی تر بشه.

آلبرت انیشتن این معما را در قرن نوزدهم میلادی نوشت، به گفته وی ۹۸% از مردم جهان نمی توانند این معما را حل کنند! شماچطور؟؟؟

من مطمئن هستم که شما می توانید. امتحان کنید

من که خودم تونستم حلش کنم و به خودم افتخار می کنم که جزء اون ۲٪ هستم.شما یه کم روش فکر کنید اگه نتونستین من با کمال میل حاظرم جوابمو در اختیارتون بذارم

جوابشو واستون گذاشتم تو ادامه ی مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط هما در یکشنبه چهارم فروردین 1387 ساعت 15:36 موضوع | لینک ثابت

اینم هفت سین خونه ی ما

نوشته شده توسط هما در شنبه سوم فروردین 1387 ساعت 14:57 موضوع | لینک ثابت

وقت,وقت خوشایندی است.دو قدم مانده به بهار,خورشید در آسمان بخت و زمین در جنبش رویش.

وقت,وقت دل انگیزی است.این را بازگشت پرستوها و شادمانه خوانی های گنجشکان هم به ما می گویند.

در این وقت تحول که در آستانه ی تقویم ایستاده ایم یک نگاه به پشت سر می اندازیم:همه چیز از تازگی و شادمانی برق می زند.حتی زمان نیز غبار جمود سرما را از خود زدوده است.خانه های دلمان نیز پر از شور است.خانه ها در التهاب قدم های بهار بی قرار شده اند.درها گشوده شده است و چشم ها در راه بهار است.....

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 16:15 موضوع | لینک ثابت

عيد

ماهي قرمز تنگ

سيب قرمز سفره

شمع روشن جلوي اينه

اعلام سال نو

بهاري نو -رنگي نو- حالي نو - زندگي نو

و زيبايي هميشگي بهار تا ابديت

" بهار هميشه سبزتان مبارک"

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 16:10 موضوع | لینک ثابت

پنجره های چهاردیواری مان یک بار دیگر رو به خورشید گشوده می شود و طعم ملس خوشبختی در جانمان می ریزد.فردا بهار سرسبز خرامان از راه می رسد و ما,سرمست عطر جان بخش اطلسی ها و بنفشه های رنگی,بار دیگر به روی زندگی لبخند می زنیم.سال آینده هم خواهیم کوشید پنجره هایمان بیشتر رو به آفتاب گشوده شود و لکه های سیاه هرگز آسمان آن را ابری نکند.

بهارتان سرسبز و با طراوت و شاد باد .

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 16:7 موضوع | لینک ثابت

۴کلام حرف حساب

خدای خوبم

سال 86 گذشت و من مثل تمام سال های گذشته,از تو بزرگوار سپاسگذارم.سعادت داشتم تا 365 روز دیگر هم خورشید را تماشا کنم,شاهد لبخند و شادی اطرافیانم باشم,با چالش های زندگی برخورد کرده و تجربه های بهتر زیستن را کسب کنم!

خدای مهربانم

پیشاپیش,به خاطر هدیه ی گرانبهایت سپاسگذارم.از اینکه به من فرصت می دهی تا طعم شیرین لحظه لحظه های سال 87 را بچشم,متشکرم.می دانم که تو بزرگوار,برایم بهترین ها را در نظر داری!

خدای همیشه همراهم

به پاس تمام بزرگواری ها و نعمت هایت,من هم قول می دهم که تمام سعی ام را بکنم تا به بهترین و زیباترین شکل ممکن زندگی کنم:امیدوار,پر تلاش,شاد و صمیمی و سبز!

پس, هر لحظه تکرار می کنم:امسال, سال خوشبختی من است!

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 16:1 موضوع | لینک ثابت

سهم من و تو از بهار

ماهی کوچک

خوشبختی است

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 15:54 موضوع | لینک ثابت

هشت سکانس

سکانس اول(برای تو می نویسم,همیشه بهار من!)

دارد از زمین و آسمان بهار می بارد.این واژه ی بهار ناخودآگاه مرا یاد چشمان خوش عطر تو می اندازد.دارم به تو فکر می کنم,تمام ثانیه ها طعم باران می گیرند و من....و من هنوز در حسرت یک بار در کنار تو بودن هستم,در لحظه ی زیبای سال تحویل...!دارد سال تحویل می شود!روزگارت مبارک عزیزم!

سکانس دوم(بهار یعنی...)

در فرهنگ واژگان باور من,بهار یعنی:در کنار تو بودن تا همیشه دنیا(حتی اگر تو در سرمای زمستان هم کنارم باشی,آن لحظه,بهاری ترین لحظه ی زندگی من است.)

سکانس سوم

دوست دارم در ابتدای سال 87 از تو تشکر کنم.متشکرم که تمام این روزها و ماه ها و قرن ها -بدون هیچ توقعی- به من اجازه دادی عاشقانه دوستت داشته باشم.متشکرم که در تمام لحظات زندگی بهانه های بچگانه ام را تحمل کردی و هیچ وقت بچه بازی هایم را به رویم نیاوردی.

سکانس چهارم(تمام آرزوهای بنفش یاسی رنگم را در این سکانس جا داده ام)

از همین جا,از این سوی فاصله ی خیس و باران زده ی بینمان,می خواهم آرزوهای سال جدیدم را برایت بنویسم و تو آن ها را بخوانی(دارم در ذهنم مجسم می کنم که داری نوشته هایم را می خوانی....چقدر زیباتر می شوی!زیبا و باوقار.....ببین؟!دلم برایت تنگ شد!همین لحظه که این سطر را نوشتم,باران زد ناگهان و بیش از چند لحظه قبل,دلم برایت تنگ شد!بگذار از لا به لای این باران سیل آسا,آرزوهایم را برایت بنویسم:

1-آرزو دارم در یکی از این روزهای نوزاد سال 87 بعد از این 10 قرن دوری,بیایی از دورهای دور.

2-دلم می خواهد در این سال تازه متولد شده خیلی دوستم داشته باشی(تو با من خیلی مهربانی اما من احتیاج دارم که خیلی خیلی خیلی دوستم داشته باشی.من به دوست داشتن هیچ کسی غیر از تو نیاز ندارم!

3-امیدوارم یک معجزه رخ دهد و من مورد اعتمادترین موجود زندگی ات شوم!نمی دانم چرا؟!ولی دوست دارم فقط و فقط به من اعتماد کامل داشته باشی.راستی الآن هم به من اعتماد داری؟چه قدر؟!اگر به اندازه ی فاصله ی بینمان به من اطمینان داشته باشی,یعنی خیلی خیلی خیلی مورد اعتمادت هستم!!!

سکانس پنجم

من اطمینان دارم که سال 87 سال خوشبختی همه ی پرنده هاست!قرار است امسال واژه ی کوچ را از فرهنگ واژگان همه بردارند!همه جا فقط رسیدن است و دوستی و عشق و.......رسیدن!

سکانس ششم

هیچ کدام از سکانس های قبلی باعث نمی شوند که مطلب اصلی را فراموش کنم.ببین؟!هدیه ی سال جدید من یادت نرود لطفا!من بزرگترین و ارزشمندترین هدیه ی دنیا را می خواهم,اینکه, بیایی و روبرویم بنشینی-زمزمه ی ثانیه ها را به این صحنه اضافه کن-در نگاهم شریک شوی و با لهجه ی سبز رنگت بگویی:سال نو مبارک....!

سکانس هفتم(لطفا جمله ی آخر این سکانس را باور نکن)

نمی دانم چرا دلم می خواهد خودم را برایت لوس کنم؟(به نظر تو چرا؟؟!)پس:

دیگه هرگز دوست ندارم!!

سکانس هشتم(بدون نوشتن این سکانس بهار معنایی ندارد)

1000 بار دوستت دارم,همیشه بهار من!!!!روزگارت مبارک.

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 15:53 موضوع | لینک ثابت

این پیچ را که رد کنیم

به دوراهی می رسیم.

تصمیم با توست!

عاشقم می مانی؟

یا ترجیح می دهی فقط,

عاشقم بمانی؟!!

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 15:39 موضوع | لینک ثابت

بار دگر ابر غم پر بار شد

جام جان ز آشفتگی سرشار شد

شام تارم صبح شد از نور عشق

شد گلستان شوره زار هستی ام

عشق شد سرمایه ی سرمستی ام

کیستم من؟کیستم من؟کیستم؟

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و هشتم اسفند 1386 ساعت 15:35 موضوع | لینک ثابت

                                                    دلم تنگ است

                                         دلم اندازه ی حجم قفس تنگ است

                                           سکوت از کوچه لبریز است

                                            صدایم خیس و بارانی است

                                               نمیدانم چرا در قلب من

                                                 پاییز طولانی است

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 14:8 موضوع | لینک ثابت

شاید آن روز که سهراب نوشت:

تا شقایق هست زندگی باید کرد

خبري از دل پر درد گل ياس نداشت

بايد اين جور مي نوشت:هر گلي هم باشي چه شقايق چه گل پيچک و ياس

زندگي اجباريست

زندگي اجباريست..................

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 14:6 موضوع | لینک ثابت

سکو ت همه جا را فرا گرفته , قلب نمي زند ديگر تپشی ندارد
در اين سکوت به روزهای گذشته می انديشم .
به قلبم می انديشم به قلبی که روزی جايگاه عشقت بود و اکنون جايگاه غم است.
مرا با سرود غم اشنا کردی ,دلم را خون , ديده ام را گريان و وجودم را خسته تر از خستگان کردی.
حال رفته ای بازگشتت را نمی خواهم .
اينک که برگی جدا از شاخه و تو شاخه ای خشک و بی برگ روزهايت را با اندوه میگذرانی در هراسم که اين اندوه نيز از دستت گلايه کند

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 14:3 موضوع | لینک ثابت

کاش اي دوست تو ميدانستي،

سفره ي من خاليست

از محبت...

از عشق...

و در اين خانه ي سرد، پشت اين پنجره ها، دل من زندانيست.

و نگاهم هر روز، روي ديوار بلندي ميان من و توست

مي شمارد با خويش روزهايي را که،

بي تو سر کرد صبور...

بي تو پژمرد در اين تنهايي...

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 0:39 موضوع | لینک ثابت

کاش مي شد ياد بگيريم دل کسي رو نشکنيم ...

کاش مي شد ياد بگيريم در مقابل کارهامون براي ديگرون منت نزاريم ...

کاش مي شد ياد بگيريم صادق باشيم ...

کاش مي شد بچگانه رفتار نمي کرديم و عاقل مي بوديم ...

کاش مي شد دنياي قشنگ مون رو با يه نسيم کوچولو خراب نمي کرديم ...

کاش مي شد يه ذره از غرور و خودخواهيمون کم مي کرديم ...

کاش مي شد ، که اگه مي شد نه من تو رو ، و نه تو منو از هم نمي رنجونديم ...

کاش مي شد ...

نوشته شده توسط هما در چهارشنبه بیست و دوم اسفند 1386 ساعت 0:31 موضوع | لینک ثابت

دفتر عشـــق كه بسته شـد
ديـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـي بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پايه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونيكه عاشـق شده بـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوري تو كارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
براي فاتحه بهـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا بايد فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتي ميگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازي عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نميكنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاكيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاريكــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــيم
دوسـت ندارم چشماي مــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب ميشه تصميم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تير خــــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقــــت بود
بشنواين التماسرو
ــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــ
ـــــــــــ
ـــــــ
ــ

نوشته شده توسط هما در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386 ساعت 23:39 موضوع | لینک ثابت

عشق را به خاطرِ

نرسیدن ،

وفادار بودن ،

تنها بودن و

همیشه بودنش دوست بدار

نوشته شده توسط هما در دوشنبه بیستم اسفند 1386 ساعت 13:42 موضوع | لینک ثابت

بی کسی ام را با باد قسمت خواهم کرد و به او خواهم گفت راز عشق دیرینه ام را.با او خواهم ماند تا دورها.با او خواهم رفت تا سرزمین نورها.در او فریاد می کشم غزل غمین خود را.با او حیران می شوم در تاریک ترین لحظات دیرینه ام.با او گم می شوم تا از یاد ببرم تیشه ایی را که بی رحمانه بر دلم زدی.به او می پیوندم تا تو را ببخشم به خاطر آزردن قلب رنجورم و اوج بگیرم در آسمان کوچک خاطراتت و نباشم بی تو و بی یاد چشمانت.........!

نوشته شده توسط هما در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 0:18 موضوع | لینک ثابت

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو

براي عشق قبول كن ولي غرورت را از دست نده

براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو

براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه

براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن

براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن

براي عشق زندگي كن ولي عاشقانه زندگي كن

براي عشق بمير ولي كسي رو نكش

براي عشق خودت باش ولي خوب باش

نوشته شده توسط هما در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 0:13 موضوع | لینک ثابت

یه متن لاویه قشنگ

My love
There’s only you in my life
The only thing that’s bright

My first love
You’re every breath that I take
You’re every step I make

And I
I want to share
All my love with you
No one else will do

And your eyes
Your eyes, your eyes
They tell me how much you care
Ooh yes, you will always be
My endless love

Two hearts
Two hearts that beat as one
Our lives have just begun

Forever
I’ll hold you close in my arms
I can’t resist your charms

You mean the world to me
Oh
I know
I’ve found in you
My endless love

And, yes
You’ll be the only one
’cause no one can deny
This love I have inside
And I’ll give it all to you
My love
My love, my love
My endless love

نوشته شده توسط هما در شنبه هجدهم اسفند 1386 ساعت 20:19 موضوع | لینک ثابت

ღღღشکلات تلخღღღ

بایدت نگاهی تازه

قلبت را بگشا

صبر کن

بارون

تست هوش

معما

بهار

هشت سکانس

دو راهی عشق

دلتنگ

کاش می دانستی....

کاش....